บทนำ
<~ บทก่อนหน้า | |
บทนำ
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ฉันถูกตราหน้าว่าเป็นขยะ
ฉันไม่ได้เกิดมาพร้อมพรสวรรค์พิเศษใดๆ หรือมีความสามารถโดดเด่นกว่าใครเลยสักนิด ฉันจึงไม่เคยโต้แย้งได้เลยเวลาถูกเรียกว่าขยะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยพยายามพัฒนาตัวเองนะ แต่สุดท้ายทุกครั้ง ฉันก็ต้องนอนหลับไปพร้อมกับความคับแค้นใจ เตะผ้าห่มกระจุยกระจายด้วยความโกรธ
ชีวิตเฮงซวยนี่!
แต่เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ฉันค้นพบสิ่งที่ฉันทำได้ดีกว่าคนอื่น
เกมเสมือนจริง (VR)!
ในชีวิตจริง ฉันอยู่ล่างสุดของห่วงโซ่อาหาร แต่ในโลกเสมือนจริง ฉันอยู่บนสุด แม้แต่นักเล่นเกมมืออาชีพที่ใครๆ ก็ว่าเก่ง ก็เป็นแค่เหยื่อในสายตาฉันเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น แค่เล่นเกมเก่งก็สามารถสร้างความมั่งคั่งและชื่อเสียงที่ไม่อาจจินตนาการได้ นี่คือยุคของเกม VR
ฉันไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
เพื่อความสำเร็จผ่านการเล่นเกม ฉันพร้อมที่จะทุ่มเททั้งชีวิต ฉันทำทุกอย่างเพื่อบรรลุเป้าหมาย ทุกวิถีทางเป็นธรรมเสมอในนามของความสำเร็จ
ในที่สุด เป้าหมายที่ฉันมุ่งมั่นมาตลอดก็อยู่แค่เอื้อม ห่างเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
อีกนิดเดียว... อีกนิดเดียวเท่านั้น!
ฉันน่าจะเอื้อมถึงเป้าหมายได้แล้ว ถ้ามีเวลาอีกแค่เพียงนิดเดียว...
“ไอ้พวกสารเลว”
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าสหายของฉันจะหักหลังฉัน คนที่ฉันคิดว่าจะอยู่เคียงข้างฉันจนถึงที่สุด
“บัดซบเอ๊ย”
สหายของฉันหักหลัง และในพริบตาเดียว ความพยายามสี่ปีของฉันก็มลายหายไปในอากาศธาตุ
ฉันพยายามต่อสู้กลับ แต่ก็ไร้เรี่ยวแรง ท้องของฉันถูกแทงเป็นรู และฉันก็ถึงขั้นเป็นโรคกลัวการเข้าสังคม
“คอยดูนะว่าฉันจะเชื่อใจใครอีก”
เมื่อฉันได้รับโอกาสให้เริ่มต้นใหม่ ฉันรู้ว่าควรจะเลือกเส้นทางไหน
“ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ฉันจะทำมันคนเดียว... ฉันจะแสดงให้พวกแกเห็นว่าฉันทำคนเดียวได้”
เส้นทางสายเดี่ยว!
นี่คือที่มาที่ฉันได้ก้าวเดินบนเส้นทางนี้
<~ บทก่อนหน้า | |